უკრაინა. ჩონჰარი, 2014

ეს ფოტო გადაღებულია ღამით, 2014 წელს, ჩონჰართან ახლოს.

ჩვენ მივედით მათთან, ვინც საზღვარზე იდგა.

ომი უკრაინაში მაშინ ჩვენთვის შოკი იყო.

არა ნელა გააზრებული — არამედ უეცარი დარტყმა.

ყირიმის ანექსია, შიში, დაბნეულობა და შეგრძნება, რომ რეალობა ისევ თვალწინ იშლება.

კაცი, რომელთანაც დედაჩემი ცხოვრობდა — მისი ფაქტობრივი (სამოქალაქო) ქმარი, დიმა — მოხალისედ წავიდა.

თავიდან არ იღებდნენ — თავად ითხოვდა.

როცა ყირიმში მოვლენები დაიწყო, იგი ჩონჰარში გადაიყვანეს — საზღვარზე.

ამავე დროს ჩემს შვილს დაგეგმილი ჰქონდა ძიუდოს შეჯიბრება სნიჰურივკაში, ნიკოლაევის ოლქში.

მაშინ ეს მშვიდი უკრაინული ქალაქი იყო.

მოგვიანებით, რუსეთის მიერ უკრაინაში განხორციელებული სრულმასშტაბიანი შეჭრის დროს,

სნიჰურივკა ოკუპირებული იყო რუსული ჯარების მიერ 2022 წლის მარტში

და გათავისუფლდა უკრაინის შეიარაღებული ძალების მიერ 2022 წლის ნოემბერში.

ჩვენ წინასწარ გადავწყვიტეთ: წავიდოდით მთელი ოჯახით —

ჯერ შეჯიბრებაზე, შემდეგ კი პირდაპირ მასთან, საზღვარზე.

ჩვენ ვიპოვეთ პატარა მიკროავტობუსი.

ვიყიდეთ პროდუქტები — მისთვის და ბიჭებისთვის, რომლებიც სამსახურს ასრულებდნენ.

და დილით ადრე გავემგზავრეთ.

როცა ჩონჰარს ვუახლოვდებოდით, დავინახე გზა, რომელსაც არასდროს დავივიწყებ.

კილომეტრიანი სატვირთო მანქანების რიგები.

მათ გასწვრივ დიდხანს მივდიოდით და გვეჩვენებოდა, რომ გზა უსასრულო იყო.

მან დაგვიკავშირდა და ტრასაზე გამოგვეგება.

სამხედრო უაზიკით იყო.

დედა მასთან გადაჯდა, ჩვენ კი უკან მივყევით.

ტრასიდან გადავუხვიეთ და ჭაობიან მინდორზე გავაგრძელეთ გზა.

ღამე იყო.

არაფერი ჩანდა.

სწორედ მაშინ პირველად გავიგონეთ არტილერიის ხმა.

არ ვიცი, რა იარაღიდან ისროდნენ.

ვიცი მხოლოდ, რომ ძალიან საშინელი იყო.

მან გააჩერა მანქანა, მოგვიახლოვდა და თქვა:

— ნუ ღელავთ. ყველაფერი კარგად იქნება.

ჩვენ ველოდით, სანამ სროლა დასრულდებოდა.

შემდეგ გზა გავაგრძელეთ.

შეხვედრა მოკლე იყო.

მაგრამ ის დღე ჩვენთან სამუდამოდ დარჩა.

მაშინ ჯერ არ ვიცოდით, რამდენი წელი გაგრძელდებოდა ეს ომი.

მაგრამ უკვე ვხვდებოდით:

ეს არ არის მხოლოდ ახალი ამბები ან პოლიტიკა.

ეს არის ცხოვრება, რომელიც ნებისმიერ წამს შეიძლება დაიმსხვრეს —

და მხოლოდ იმ ადამიანებზე დგას, ვინც შენსა და შიშს შორის დგება.